مجموعه بیست شعر: دریا
پابلو نرودا، زاده ی ۱۲ جون ۱۹۰۴ و در گذشته ی ۲۳ سپتامبر ۱۹۷۳، نام مستعار ریکاردو الیسر نفتالی ریس باسوآلت، دیپلمات، سناتور و شاعر نوگرای شیلیایی و برنده ی جایزه ی ادبیات نوبل بود. او نام مستعار خود را از یان نرودا، شاعر اهل چک، انتخاب کرده بود.نرودا در شهر پارال در جنوب سانتیاگو به دنیا آمد. پدرش کارمند راه آهن و مادرش معلم بود. او هنگامی که دوماهه بود، مادرش را از دست داد و همراه پدرش به شهر تموکو رفت.نرودا از کودکی به نوشتن علاقه داشت و بر خلاف میل پدرش با تشویق اطرافیان رو به رو می شد.
این را هم گفته باشم که نرودا همیشه شاعر نیست. هیچکس همیشه شاعر نیست، گاهى گوشت گاو را چنان به نیش مىکشد که هیولایى بهنظر مىآید و گاه چنان لطیف به مرغانِ ماهیخوار دانه مىدهد که فرشتهى بىپَرِ ماکیان است. او همیشه زیبا نمىنویسد. گاهى از کمبود تصویر و واژه رنج مىبرد. هزاران بار واژهى، عسل، پروانه، زنبور، ابر و باران را تکرار مىکند. در جزیرهى ایزلا نگرا چنان بىکار در ساحل قدم مىزند که بهطور اغراقآمیزى از واژههاى دم دستِ سنگ و صخره و موج و کشتى و باد استفاده مىکند.
تو را چه شده است؟ ما را چه شده است؟
چه اتفاقی دارد برای ما می افتد؟
آه عشق ما ریسمانی خشن است
که ما را به هم دیگر می بندد زخمی یمان می کند
و اگر بخواهیم
زخم هایمان را رها کنیم،
جدا شویم،
گرهی جدید برای ما می سازد و محکوممان می کند
که خون خود را خشک کنیم و با هم بسوزیم.
از مقدمه مترجم:
موضوع شعر نرودا حرکت و زندگی در گستره وسیع و بیکرانه خویش است. دید تاریخی او که در شعرش انعکاسی شگفت انگیز یافته است، تداومی را در نظر دارد که از آن زمان که منگنه عظیم کیهان در گدازه شکل می گرفت تا زاده شدن کلمه درخون و ضربان آن در ابهام بدن کشیده می شود و در کار انسان که تجلی گاه همه زندگی می گردد، روشنی برجسته ای می یابد:
« هرجا او زیست،
انسان به هرچه دست زد روئید» (مردم)
اتحاد طبیعت زندگی و انسان در کار نرودا نه فقط در ستایش غنائی از طبیعت و زندگی بلکه در جان بخشیدن به ابعاد بسیار انسان به کار گرفته می شوند و بدینسان شعر او در بسیاری جاها در ورای زمان و مکان لیکن با پیوندی
زمینی با انسان پرواز می کند:
… و من سنگ بودم و سنگ خواهم بود و از اینروست که،
این سنگ را که بخاطر من نمرده است، در آغوش می کشم،
این است آنچه بودم و خواهم بود.
آرامش مبارزه ای کشیده به فراسوی زمان» (خانه)
نرودا، شاعر را واسطه پاسخ آزادی به انسان، واسطه انتقال پیام طبیعت رها به انسان می پندارد:
«و بدینسان با واسطه من آزادی و دریا
به قلب دربند پاسخ خواهند داد…» (تعهد شاعر)…
گارانتی بازگشت وجه 
کد تخفیف خرید 
درگاه آنلاین پرداخت 
نماد اعتماد الکترونیکی 
